De inmiddels bekend van top gear zijnde Ken Block is weer aan het werk geweest met DC-shoes. Dit keer door een animatie park oid, er zitten wat film referenties in, iig adem beneemende slow-mo’s en super voertuig beheersing.
Burn that RUBBER
Ken rijdt ook WRC, maar daar is ie wat minder nauwkeurig…
Elke olie leverancier beweerd de beste motorolie te maken. extra smering, minder slijtage door minder wrijving etc etc. De vraag is alleen tov waarvan dan? want elke olieleverancier beweerd zo’n beetje dezelfde dingen.
maar 1 berekend zelfs even voor wat de winst is tov al die andere “slechte” olie van de concurrentie. Met castrol olie win je een sprintje over 1.8 km altijd en maarliefst met 3 motorlengtes 
De inmiddels bekend van top gear zijnde Ken Block is weer aan het werk geweest met DC-shoes. Dit keer door een animatie park oid, er zitten wat film referenties in, iig adem beneemende slow-mo’s en super voertuig beheersing.
Burn that RUBBER
Ken rijdt ook WRC, maar daar is ie wat minder nauwkeurig…
Elke olie leverancier beweerd de beste motorolie te maken. extra smering, minder slijtage door minder wrijving etc etc. De vraag is alleen tov waarvan dan? want elke olieleverancier beweerd zo’n beetje dezelfde dingen.
maar 1 berekend zelfs even voor wat de winst is tov al die andere “slechte” olie van de concurrentie. Met castrol olie win je een sprintje over 1.8 km altijd en maarliefst met 3 motorlengtes
Mark Gungor legt uit waar die frustraties vandaan komen. Die nothing box is echt prima
met dank aan’t zusie.
Mark Gungor legt uit waar die frustraties vandaan komen. Die nothing box is echt prima
met dank aan’t zusie.
4 jaar geleden had ik al eens een lange trip gemaakt door de alpen over de bergpassen. Aangezien we hier maar weinig bergen hebben een erg mooie ervaring die ik graag weer wilde herhalen. Helaas kwam er elk jaar wel weer wat anders tussen. Of geen budget, of reisgenoten die niet genoeg tijd of ervaring hadden zoiets te ondernemen.
Dit jaar leek het dat eindelijk door te gaan, maar haakte 2 weken voor tijd de reisgenoot alsnog af.
Ik vond dat het toch maar door moest gaan, er stond nu eindeliijk weer een motor die het qua betrouwbaarheid aan zou moeten kunnen. Daarom besloot ik om dan maar gewoon alleen te gaan. Het grootste deel van de dagindeling wordt toch gevuld met reizen en anders is er op campings ook snel genoeg aanspraak. Ook onderweg wel overigens.
na wat voorbereiding zoals kampeerspullen en routeplannen kon het op zaterdag 16 juli dan eindelijk los gaan.
allereerst de motor:
De vervanger voor de gpz 600R. nu dus een veel jongere zx-6r (2003)
Voor vertrek al een paar duizend km gereden om in te komen, oa een weekendje in Sauerland.
de begin stand
Dag 1 Zwolle – Herrenwies
s’ochtends toch nog maar de grote bagage rol ingeruild voor een tanktas. Achter erg slechte keuze. Die tanktas is echt veel te hoog en maakt actief rijden lastig. redelijk droog weer, voornamelijk snelweg en vervolgens op de camping in Herrenwies waar een 1 of ander wandelkamp tot 12 uur herrie bleef maken. Ook tot ergernis van 2 Engelse motorrijders die via Zwitserland op weg waren naar de tour de France.
De campingstek.
Dag 2 Herrenwies – Thonon-les-bains
Volgende ochtend regen, en het hield ook niet meer op. Er zat niks anders op dan dus maar alles nat in te pakken. nog wel ff uitgeklopt onder het afdakje van het wc voorziening. maar verder regen regen en nog’s regen.
Bijkomstigheid was dat de voorrem minder/slecht tegendruk gaf, zelfde effect als een lekke rem. Het vloeistofpeil bleef wel gelijk en (n ik de muziek had afgezet) hoode ik ook een schrappend geluid. duidelijk dus dat de remblokken voor op waren.
Eigenlijk wilde ik de B500 afrijden tot aan Zwitserland, maar aangezien ik niet echt lekker kon remmen en het feit dat het regende was het lastige om de trage koekblikkers in te halen. Bij Freiburg toch maar voor de autobahn gekozen.
autobahnvignet voor Zwitserland geplakt en gas erop.
In de buurt van de Franse grens begon het dan eindelijk eens op te klaren, of beter gezegd, het was warmer en de rgeen stopte.
Meer van Geneve.
Nog even doorgezet en uiteindelijk in de buurt van Thonon-les-bains een camping (municipal) gevonden.
De Route de Grand Alpes (RDGA) begint daar namelijk.
campingspot.
potje koken op de camping
koplampen 1-zijdig waterdicht. 
dag 3 Thonon-les-Bains – Bourgh saint Maurice
Dicht in de buurt van de camping zat wel een motorzaak, maar net als in Nederland was die ook maandags gesloten. De keus dus om een dacht in het (ook al) regenachtige Bourg st. maurice te blijven, of dan maar op de achterrem de passen te nemen. Ik ben toch maar voor het laatste gegaan. Niet helemaal optimaal dus. zeker met afdalen heeft die achterrem nog wel afgezien. Al met al toch een leuk stuk opgeschoten. Helaas weer regen.
Thuis had ik al wel de RDGA op m’n navi gezet, maar helaas stond ie van zuid naar noord. de verkeerde kant op dus.
Dus alles maar op de kaart opzoeken en dan van plaats naar plaats navigeren. Tamelijk veel meer werk.
col de cou, het eerste colletje van de vakantie.
Cluses, waar het kaart navigeren kon beginnen
col du colombiere
col des aravis
col de saissies
col de saissies 180xb0
grote hoek col de roselend
col de roselend op de top
Sommige mensen willen maar al te graag een foto van je maken, bij deze dus. De man had soortgelijke tochten ondernomen en was nu ook bezig met de RDGA maar dan met de auto. Zwart/blauwe is m’n regenoverall. niet alle grotendeels droog, maar ook lekker warm boven op de passen
S’avonds zonder bagage nog even naar boven gereden bij Seez. Voor de beeldvorming zo ziet dat eruit op de kaart. 
dag 4 Bourgh saint Maurice – Saint Michelle de Maurienne
De dinsdag, nu dus wel motorzaken open. in Aime (op 15 minuten van de camping) zit een Honda dealer. Hoewel de remklauwen wel van hetzelfde merk zijn hadden ze helaas niet het juiste type voor mijn motor. Maar de kawasaki dealer in La Bathie had ze nog wel. Kortom, goede service van deze Duits sprekende Fransoos.
Na 15 minuten klussen zaten de nieuwe blokken erop en kon ik terug om aan de col d’iseran te beginnen. Onderweg wederom regen. niet anders dan voorgaande dagen, maar nu wel erg koud. tot het vizier opeens helemaal dicht sloeg. Dit bleek natte sneeuw te zijn. Met zomerhandschoenen aan geen geweldige combinatie. Elke 30 seconden vegen om zicht te houden. maar toch maar doorgereden. De top kon ook al niet zo ver meer weg zijn.
sneeuwval op col d’iseran
Het gevoel in m’n vingers was ook al weg. en ook met een gangtje van 30 km/u naar beneden gesukkelt. Ik kreeg al snel een volger (Duitser op een KTM) die ook geen moeite deed om erlangs te gaan.
De sneeuw ging rond 1600 m weer over in regen. Onder aan de berg even een tijdje zitten bijkomen tot alle tentakels weer opgewarmd waren. De lol was er iig wel aardig vanaf.
Op naar een warm plekkie met douche. In het eerst volgende dorp was het nog altijd koud nat en grillig. Dus maar verder tot de eerst volgende klim. De Galibier.
Om een beetje bij te komen maar een hotelletje genomen. Helaas was al veel vol met het oog op de tour en zo kwam ik in dit vepauperde hotel terecht, maar wel voor weinig.
bruin van lang geleden, mooie afwerking ook, peertjes aan het plafond en een muffe lucht
hier dus
Bij het restaurant waar ik zat schoven wat Vlamingen aan. Als nagerecht had ik voor de plank met kaas gekozen. Nou had ik ergens opgevangen dat het ettiquette was om niet alles op te eten, maar wat te laten liggen. Ik kreeg dit natuurlijk in het Frans nooit duidelijk en dus hielpen de Vlamingen uit. al met al maakte het hier niet uit en kon dus alles worden weggewerkt. Zodoende dus het contakt. ze waren gekomen voor de tour en wisten te melden dat de Galibier de volgende dag vanaf 8:00 zou worden afgesloten omdat de renners de dag erop vanaf de andere kant omhoog zouden rijden. Ook zou het weer weer slecht zijn en 1 keer sneeuw vond ik wel genoeg. Dit zette me dus aan het twijfelen om dan maar de RDGA te laten zitten en over te steken naar het warme droge italie. Het dorpje “Gias” stond sowieso nog op de planning en dat lag nu op gelijke hoogte.
dag 5 Saint Michelle de Maurienne – Lesa
Volgende dag dus richting grens, maar eerst nog de verkeerde afslag genomen.
maar dat was ook wel een prima klimmetje, dus niet eens zo heel erg.
nu de Juiste weg op dus.
meertje van mont cenis. Aan de Franse kant van de berg was het zo’n 15-17 graden met zware bewolking en af en toe een buitje. Eenmaal in afdaling van de Cenis werd het alsmaar warmer en warmer, volop zon en dik 25 graden. helemaal top dus.
warm en droog Italie
Ik had uitgevonden dat er een dorpje was gelijk aan m’n nickname. (en de naam deze site) Dit dorpje ligt ook in de buurt van Torino en op de route de colle del lys, wat ook een erg leuke pass is om te rijden. Lijkt erop dat het ook als rally stage wordt gebruikt, er stonden tal van remsporen en allemaal geel zwarte paaltjes langs de kant vd weg
de paaltjes
boven op de colle de lys
weer zo’n grandioos uitzicht.
Gevonden: Gias mijn dorp. meer een gemeenschap met 3 huizen ofzo. volgende keer sleutel 13 mee…. :X
en toen waren we op de camping in Lesa,
Hoe kan het toch altijd dat Nederlanders altijd overal 50% van de camping bezettingen uitmaken. Dit was ook weer zo’n verschrikkelijke op Nederlanders ingerichte familie camping. Zelfs met Nederlandse muziek dat van het “entertainment” over de hele camping schalde, maar op vakantie wil ik juist eens wat buitenlanders zien/spreken. Ik kom toch niet naar Italie op nog meer Nederlanders tegen te komen. Maar goed, ik was overdag toch weg, dus erg veel NL’ers heb ik ook niet gesproken. 2 nachten hier.
Dag 6 Zwitserse passen vanuit Lesa
De camping aan het lago maggiore was dan ook weer bijzonder prijzig. doorgaands is een camping zo’n 10 euro pp per nacht. Maar hier betaalde ik gewoon het 3-voudige en dan werd ik nog gematst. Aan de andere Italiaanse meren worden wel normale prijzen gehanteerd.
op naar de passen, onderweg nog even een plaatje van Isola bella.
het rondje zag er als volgt uit:
View Larger Map 
Simplon pass,
Nufenenpass
oude gotthard met de klinkers.
Furka pass,
op de Furka pass met in de verte de klim naar de Grimsel pass (en er dus over)
Sustenpass en vervolgens terug over de nieuwe Gotthard pass.
, 
nog even een foto geknipt bij de bootsteiger bij de camping (Tamaro in Tenero Zwitserland) waar ik altijd met m’n ouders heen ging, (13 keer tussen m’m 4e en 18e.)
Het water staat vrij hoog voor de tijd van het jaar, wat duidt op een boel regen. Verder is het zandstrand verkocht aan de naastgelegen camping…
…en was er een haventje tegen de steiger aan. wat op de foto dus ook gras is.Jammer nieuwe eigenaar heeft blijkbaar voor de centen gekozen.
vervolgens nog even door chaotische Locarno waar een markt oid werd opgezet. Dus naast veel 1-richtingsverkeer ook nog’s afgesloten straten.
Locarno
Dag 7 Lesa – Lana
Zowaar de eerste en enige dag waarbij het regenpak de hele dag in de tas kon blijven. Beetje jammerlijke mijlpaal. en wederom een reeks passen:
st. bernardino met geweldige bochten
vervolgens de splugenpass op en via de julierpass waar ik nog leuk opreed met een Porsche..
…naar Davos om over de Fluelapass
en vervolgens naar Lana over de Ofenpass
Dag 8 vanuit Lana over de passo palade, passo del tonale en de Gavia pass naar de Stelvio,
uitzicht van de passo palade
passo tonale
Vooral de Gavia pass is weer’s wat anders. de weg is maar 1 rijbaan breed aan de zuidkant. Erg krap dus met tegenliggers, maar met de motor ben je natuurlijk in het voordeel
Bijna boven op de stelvio sprak ik nog even een andere Hollander, weer aan deze kant was toch wel een stuk beter.
zuidkant stelvio, de “makkelijke” kant.
De noordkant, stuk krapper. omdat er maar 1 voertuig door de bocht past dus veel wachten op tegenliggers en in de regen is inhalen echt lastig
uiteindelijk weer terug op de campingplek in Lana.
Dag 9 Lana – dolomietenDe volgende dag stond de dolomieten op het programma, maar boven liet het weer het wederom zwaar afweten. Daarom maar de ronde ingekort tot de 4e dichtbij elkaar.
View Larger MapTe beginnen met de pordoi pass, mijnsinziens de mooiste van allemaal. De bochten hebben een beetje banking, ze zijn scherp genoeg, maar er kan wel lekker op doorgereden worden. de weg is breed en het asfalt redelijk. verder heen via het eggental en terug over de mendolapass
passo pordoi
met sneeuw :S
passo campolongo
Gardena pass
Op de terugweg kwam ik langs de camping waar ik 4 jaar terug stond, Ik las op het inet dat deze leuke camping gesloten was. Daarom dus even kijken hoe het aan het verwilderen is.
de waterval
dag 10 Lana – Zwolle
View Larger Map
toen was het de 10e dag. Ik begon aardig genoeg te krijgen van het slechte weer, het slechte slapen en het opladen en meezeulen van die bult bagage die constand verzakte. Ik had genoeg mooie passen gehad dus tijd om naar huis te rijden, maar nog wel even over de Fluelapass.
nogmaals een lekker klimmetje met haarspeldbochten
boven op de fluelapass lag nu opeens wel sneeuw.
A ribbon of Tarmac, om Jeremy Clarkson maar even te citeren
op de terugweg om het uur pauze gehouden, en om een uur of 00:30 was ik weer in Zwolle,
de eindstand, Volgens de teller maakt dat bijna 4700 km’s
volgens de navi iets minder, maar die valt dan ook weg in tunnels en onder het afdak van tankstations.
tijd voor de grote schoonmaak
4 jaar geleden had ik al eens een lange trip gemaakt door de alpen over de bergpassen. Aangezien we hier maar weinig bergen hebben een erg mooie ervaring die ik graag weer wilde herhalen. Helaas kwam er elk jaar wel weer wat anders tussen. Of geen budget, of reisgenoten die niet genoeg tijd of ervaring hadden zoiets te ondernemen.
Dit jaar leek het dat eindelijk door te gaan, maar haakte 2 weken voor tijd de reisgenoot alsnog af.
Ik vond dat het toch maar door moest gaan, er stond nu eindeliijk weer een motor die het qua betrouwbaarheid aan zou moeten kunnen. Daarom besloot ik om dan maar gewoon alleen te gaan. Het grootste deel van de dagindeling wordt toch gevuld met reizen en anders is er op campings ook snel genoeg aanspraak. Ook onderweg wel overigens.
na wat voorbereiding zoals kampeerspullen en routeplannen kon het op zaterdag 16 juli dan eindelijk los gaan.
allereerst de motor:
De vervanger voor de gpz 600R. nu dus een veel jongere zx-6r (2003)
Voor vertrek al een paar duizend km gereden om in te komen, oa een weekendje in Sauerland.
de begin stand
Dag 1 Zwolle – Herrenwies
s’ochtends toch nog maar de grote bagage rol ingeruild voor een tanktas. Achter erg slechte keuze. Die tanktas is echt veel te hoog en maakt actief rijden lastig. redelijk droog weer, voornamelijk snelweg en vervolgens op de camping in Herrenwies waar een 1 of ander wandelkamp tot 12 uur herrie bleef maken. Ook tot ergernis van 2 Engelse motorrijders die via Zwitserland op weg waren naar de tour de France.
De campingstek.
Dag 2 Herrenwies – Thonon-les-bains
Volgende ochtend regen, en het hield ook niet meer op. Er zat niks anders op dan dus maar alles nat in te pakken. nog wel ff uitgeklopt onder het afdakje van het wc voorziening. maar verder regen regen en nog’s regen.
Bijkomstigheid was dat de voorrem minder/slecht tegendruk gaf, zelfde effect als een lekke rem. Het vloeistofpeil bleef wel gelijk en (n ik de muziek had afgezet) hoode ik ook een schrappend geluid. duidelijk dus dat de remblokken voor op waren.
Eigenlijk wilde ik de B500 afrijden tot aan Zwitserland, maar aangezien ik niet echt lekker kon remmen en het feit dat het regende was het lastige om de trage koekblikkers in te halen. Bij Freiburg toch maar voor de autobahn gekozen.
autobahnvignet voor Zwitserland geplakt en gas erop.
In de buurt van de Franse grens begon het dan eindelijk eens op te klaren, of beter gezegd, het was warmer en de rgeen stopte.
Meer van Geneve.
Nog even doorgezet en uiteindelijk in de buurt van Thonon-les-bains een camping (municipal) gevonden.
De Route de Grand Alpes (RDGA) begint daar namelijk.
campingspot.
potje koken op de camping
koplampen 1-zijdig waterdicht.
dag 3 Thonon-les-Bains – Bourgh saint Maurice
Dicht in de buurt van de camping zat wel een motorzaak, maar net als in Nederland was die ook maandags gesloten. De keus dus om een dacht in het (ook al) regenachtige Bourg st. maurice te blijven, of dan maar op de achterrem de passen te nemen. Ik ben toch maar voor het laatste gegaan. Niet helemaal optimaal dus. zeker met afdalen heeft die achterrem nog wel afgezien. Al met al toch een leuk stuk opgeschoten. Helaas weer regen.
Thuis had ik al wel de RDGA op m’n navi gezet, maar helaas stond ie van zuid naar noord. de verkeerde kant op dus.
Dus alles maar op de kaart opzoeken en dan van plaats naar plaats navigeren. Tamelijk veel meer werk.
col de cou, het eerste colletje van de vakantie.
Cluses, waar het kaart navigeren kon beginnen
col du colombiere
col des aravis
col de saissies
col de saissies 180xc2xb0
grote hoek col de roselend
col de roselend op de top
Sommige mensen willen maar al te graag een foto van je maken, bij deze dus. De man had soortgelijke tochten ondernomen en was nu ook bezig met de RDGA maar dan met de auto. Zwart/blauwe is m’n regenoverall. niet alle grotendeels droog, maar ook lekker warm boven op de passen
S’avonds zonder bagage nog even naar boven gereden bij Seez. Voor de beeldvorming zo ziet dat eruit op de kaart.
dag 4 Bourgh saint Maurice – Saint Michelle de Maurienne
De dinsdag, nu dus wel motorzaken open. in Aime (op 15 minuten van de camping) zit een Honda dealer. Hoewel de remklauwen wel van hetzelfde merk zijn hadden ze helaas niet het juiste type voor mijn motor. Maar de kawasaki dealer in La Bathie had ze nog wel. Kortom, goede service van deze Duits sprekende Fransoos.
Na 15 minuten klussen zaten de nieuwe blokken erop en kon ik terug om aan de col d’iseran te beginnen. Onderweg wederom regen. niet anders dan voorgaande dagen, maar nu wel erg koud. tot het vizier opeens helemaal dicht sloeg. Dit bleek natte sneeuw te zijn. Met zomerhandschoenen aan geen geweldige combinatie. Elke 30 seconden vegen om zicht te houden. maar toch maar doorgereden. De top kon ook al niet zo ver meer weg zijn.
sneeuwval op col d’iseran
Het gevoel in m’n vingers was ook al weg. en ook met een gangtje van 30 km/u naar beneden gesukkelt. Ik kreeg al snel een volger (Duitser op een KTM) die ook geen moeite deed om erlangs te gaan.
De sneeuw ging rond 1600 m weer over in regen. Onder aan de berg even een tijdje zitten bijkomen tot alle tentakels weer opgewarmd waren. De lol was er iig wel aardig vanaf.
Op naar een warm plekkie met douche. In het eerst volgende dorp was het nog altijd koud nat en grillig. Dus maar verder tot de eerst volgende klim. De Galibier.
Om een beetje bij te komen maar een hotelletje genomen. Helaas was al veel vol met het oog op de tour en zo kwam ik in dit vepauperde hotel terecht, maar wel voor weinig.
bruin van lang geleden, mooie afwerking ook, peertjes aan het plafond en een muffe lucht
hier dus
Bij het restaurant waar ik zat schoven wat Vlamingen aan. Als nagerecht had ik voor de plank met kaas gekozen. Nou had ik ergens opgevangen dat het ettiquette was om niet alles op te eten, maar wat te laten liggen. Ik kreeg dit natuurlijk in het Frans nooit duidelijk en dus hielpen de Vlamingen uit. al met al maakte het hier niet uit en kon dus alles worden weggewerkt. Zodoende dus het contakt. ze waren gekomen voor de tour en wisten te melden dat de Galibier de volgende dag vanaf 8:00 zou worden afgesloten omdat de renners de dag erop vanaf de andere kant omhoog zouden rijden. Ook zou het weer weer slecht zijn en 1 keer sneeuw vond ik wel genoeg. Dit zette me dus aan het twijfelen om dan maar de RDGA te laten zitten en over te steken naar het warme droge italie. Het dorpje “Gias” stond sowieso nog op de planning en dat lag nu op gelijke hoogte.
dag 5 Saint Michelle de Maurienne – Lesa
Volgende dag dus richting grens, maar eerst nog de verkeerde afslag genomen.
maar dat was ook wel een prima klimmetje, dus niet eens zo heel erg.
nu de Juiste weg op dus.
meertje van mont cenis. Aan de Franse kant van de berg was het zo’n 15-17 graden met zware bewolking en af en toe een buitje. Eenmaal in afdaling van de Cenis werd het alsmaar warmer en warmer, volop zon en dik 25 graden. helemaal top dus.
warm en droog Italie
Ik had uitgevonden dat er een dorpje was gelijk aan m’n nickname. (en de naam deze site) Dit dorpje ligt ook in de buurt van Torino en op de route de colle del lys, wat ook een erg leuke pass is om te rijden. Lijkt erop dat het ook als rally stage wordt gebruikt, er stonden tal van remsporen en allemaal geel zwarte paaltjes langs de kant vd weg
de paaltjes
boven op de colle de lys
weer zo’n grandioos uitzicht.
Gevonden: Gias mijn dorp. meer een gemeenschap met 3 huizen ofzo. volgende keer sleutel 13 mee…. :X
en toen waren we op de camping in Lesa,
Hoe kan het toch altijd dat Nederlanders altijd overal 50% van de camping bezettingen uitmaken. Dit was ook weer zo’n verschrikkelijke op Nederlanders ingerichte familie camping. Zelfs met Nederlandse muziek dat van het “entertainment” over de hele camping schalde, maar op vakantie wil ik juist eens wat buitenlanders zien/spreken. Ik kom toch niet naar Italie op nog meer Nederlanders tegen te komen. Maar goed, ik was overdag toch weg, dus erg veel NL’ers heb ik ook niet gesproken. 2 nachten hier.
Dag 6 Zwitserse passen vanuit Lesa
De camping aan het lago maggiore was dan ook weer bijzonder prijzig. doorgaands is een camping zo’n 10 euro pp per nacht. Maar hier betaalde ik gewoon het 3-voudige en dan werd ik nog gematst. Aan de andere Italiaanse meren worden wel normale prijzen gehanteerd.
op naar de passen, onderweg nog even een plaatje van Isola bella.
het rondje zag er als volgt uit:
View Larger Map
Simplon pass,
Nufenenpass
oude gotthard met de klinkers.
Furka pass,
op de Furka pass met in de verte de klim naar de Grimsel pass (en er dus over)
Sustenpass en vervolgens terug over de nieuwe Gotthard pass.
,
nog even een foto geknipt bij de bootsteiger bij de camping (Tamaro in Tenero Zwitserland) waar ik altijd met m’n ouders heen ging, (13 keer tussen m’m 4e en 18e.)
Het water staat vrij hoog voor de tijd van het jaar, wat duidt op een boel regen. Verder is het zandstrand verkocht aan de naastgelegen camping…
…en was er een haventje tegen de steiger aan. wat op de foto dus ook gras is.Jammer nieuwe eigenaar heeft blijkbaar voor de centen gekozen.
vervolgens nog even door chaotische Locarno waar een markt oid werd opgezet. Dus naast veel 1-richtingsverkeer ook nog’s afgesloten straten.
Locarno
Dag 7 Lesa – Lana
Zowaar de eerste en enige dag waarbij het regenpak de hele dag in de tas kon blijven. Beetje jammerlijke mijlpaal. en wederom een reeks passen:
st. bernardino met geweldige bochten
vervolgens de splugenpass op en via de julierpass waar ik nog leuk opreed met een Porsche..
…naar Davos om over de Fluelapass
en vervolgens naar Lana over de Ofenpass
Dag 8 vanuit Lana over de passo palade, passo del tonale en de Gavia pass naar de Stelvio,
uitzicht van de passo palade
passo tonale
Vooral de Gavia pass is weer’s wat anders. de weg is maar 1 rijbaan breed aan de zuidkant. Erg krap dus met tegenliggers, maar met de motor ben je natuurlijk in het voordeel
Bijna boven op de stelvio sprak ik nog even een andere Hollander, weer aan deze kant was toch wel een stuk beter.
zuidkant stelvio, de “makkelijke” kant.
De noordkant, stuk krapper. omdat er maar 1 voertuig door de bocht past dus veel wachten op tegenliggers en in de regen is inhalen echt lastig
uiteindelijk weer terug op de campingplek in Lana.
Dag 9 Lana – dolomietenDe volgende dag stond de dolomieten op het programma, maar boven liet het weer het wederom zwaar afweten. Daarom maar de ronde ingekort tot de 4e dichtbij elkaar.
View Larger MapTe beginnen met de pordoi pass, mijnsinziens de mooiste van allemaal. De bochten hebben een beetje banking, ze zijn scherp genoeg, maar er kan wel lekker op doorgereden worden. de weg is breed en het asfalt redelijk. verder heen via het eggental en terug over de mendolapass
passo pordoi
met sneeuw :S
passo campolongo
Gardena pass
Op de terugweg kwam ik langs de camping waar ik 4 jaar terug stond, Ik las op het inet dat deze leuke camping gesloten was. Daarom dus even kijken hoe het aan het verwilderen is.
de waterval
dag 10 Lana – Zwolle
View Larger Map
toen was het de 10e dag. Ik begon aardig genoeg te krijgen van het slechte weer, het slechte slapen en het opladen en meezeulen van die bult bagage die constand verzakte. Ik had genoeg mooie passen gehad dus tijd om naar huis te rijden, maar nog wel even over de Fluelapass.
nogmaals een lekker klimmetje met haarspeldbochten
boven op de fluelapass lag nu opeens wel sneeuw.
A ribbon of Tarmac, om Jeremy Clarkson maar even te citeren
op de terugweg om het uur pauze gehouden, en om een uur of 00:30 was ik weer in Zwolle,
de eindstand, Volgens de teller maakt dat bijna 4700 km’s
volgens de navi iets minder, maar die valt dan ook weg in tunnels en onder het afdak van tankstations.
tijd voor de grote schoonmaak
morgen weer op reis, ditmaal ver. op naar de Alpenpassen
in het kort: van Zwolle naar Schwarzwald. Dan snel even Zwitserland oversteken naar Geneve om de Route de grand alps af te rijden naar Nice. Onderweg een uitstapje naar de Alp D'Huez.
vanuit Nice naar "Gias", een klein italiaans dorpje, (moet ik toch even geweest zijn)
daarna door naar het Lago Maggiore, om via de grotere passen naar Italie te rijden voor de Stelvio. Om te eindigen in de Dolomieten. Ik heb er 14 dagen voor, mocht de tijd gaan dringen, dan wordt er natuurlijk wat gesneden. Mocht het meevallen, dan een paar extra rustdagen. (al is het eigenlijk te verslavend om een dag niet te rijden.)
morgen weer op reis, ditmaal ver. op naar de Alpenpassen
in het kort: van Zwolle naar Schwarzwald. Dan snel even Zwitserland oversteken naar Geneve om de Route de grand alps af te rijden naar Nice. Onderweg een uitstapje naar de Alp D'Huez.
vanuit Nice naar "Gias", een klein italiaans dorpje, (moet ik toch even geweest zijn)
daarna door naar het Lago Maggiore, om via de grotere passen naar Italie te rijden voor de Stelvio. Om te eindigen in de Dolomieten. Ik heb er 14 dagen voor, mocht de tijd gaan dringen, dan wordt er natuurlijk wat gesneden. Mocht het meevallen, dan een paar extra rustdagen. (al is het eigenlijk te verslavend om een dag niet te rijden.)